نکات املایی

کدام اِ : ( -ِ ) یا ( ـه )

بسیاری از دانش آموزان در نوشتن صدای ( اِ ) در انتهای کلمه دچار مشکل می شوند یعنی واژه های( اصحاب ِ ، دیدن ِ ، سال ِ ، نام ِ ، برای ِ ، پای ِ ) را به صورت ( اصحابه ، دیدنه ، ساله ، نامه ، برایه ، پایه ) می نویسند و بر عکس واژه های ( نامه ، بنده ، خسته ، پرده ، رفته ، دانه ) را به صورت ( نامِ ، بندِ ، خستِ، پردِ ، رفتِ ، دانِ ) می نویسند .

تجربه های زیادی که برای رفع این اشکال صورت گرفته ، نشان داده است که روش زیر سریع تر از هر روشی ، کودکان را به درست نویسی سوق می دهد .

به هرحال روشی پیشنهادی است که میتوان بهکار برد

ابتدا با لحنی خوب و صمیمی از کودک می خواهیم که به ما گوش کند. سپس بدین طریق عمل می کنیم :

من برای شما کلماتی را نام می برم بعضی از این کلمه ها طوریست که وقتی من کلمه را بیان کردم تومنتظر کلمه ی دیگری نمی مانی مثلا می گویم ( نامه ، خامه ، خانه ، شانه ) تو متوجه می شوی اسامی چیزهایی را گفتم . اما گاهی نیز کلماتی را می گویم ولی تومنتظر می مانی که ادامه دهم . زیرا آن کلمه

به تنهایی ، مقصود مرا نمی رساند . مثل ( مدادِ ، قندان ِ ، کفشِ ، دانش آموزِ ، آموزگار ِ ) .

در این گونه کلمات تو منتظری که من ادامه دهم . مثلا ( مدادِ حسن ، قندانِ سفید ، کفشِ قرمز ، دانش آموزِ خوب ،آموزگار ِکلاس اول).

حالا این دو دسته کلمات را مخلوط به کارمی برم . هر وقت بعد از گفتن کلمه ام، منتظر کلمه دیگری بودیی دستهایت را بالا ببر اگر نیاز نبود که منتظر کلمه ی دیگری بمانی دستهایت پایین باشد .

خوب حالا کلمات را می گوییم . آماده ای

( کلاس ِ ، معلم ِ ، مدیر ِ، زن ِ، ساده ، مداد ِ ، خامه ، دانه ، کتاب ِ رنگ ِ ، چاله و .... )

بعد از یکی دو جلسه این بازی را انجام دادیدبه او فقط یک قاعده را آموزش می دهید. می گوییم هر وقت بعد از تلفظ کلمه تومنتظر کلمه ی دیگری بودی با این « ــِ » آن را مینویسیم و اگرمنتظرکلمه ی دیگری نبودی با « ه یا ـه » ،آن را بنویسی.

البته می توان برای آن اسمی انتخاب کنیم . چون دو کلمه را به همدیگر ربط می دهد . آن را « ــِ » ربط می نامیم.

برای به یاد سپاری بهتر ، می توان چند ترکیب را روی برگه اینوشت و برای مدتی روی دیوار منزل نصب کرد . و در هنگام گرفتن املا ، هر وقت به« ــِ » ربط رسیدیم دست را بالا ببریم .

با این روش می توان مشکل دانش آموزان را در این مورد رفع نمود

در پایه های بالا تر که رشد ذهنی دانش آموزان بیشتر می شود می توان قواعد دستوری را برایآن ها تشریح کرد .

استثناها همانطور از اسمشان پیداست از سایر حروف جدا هستند لذا طریقه ی آموزش آن ها نیز باید متفاوت با سایر حروف و صداها باشد .